“ปลายเดือนตุลาคม 2569 หลายประเทศแนะนำให้ประชาชนเตรียมรับเหตุฉุกเฉิน โดยดูแลตัวเองให้ได้ 3 ถึง10 วัน เพราะมีบทเรียนจากวิกฤตในอดีต เพื่อเตรียมพร้อมให้ “สู้ได้เมื่อภัยมา”

เหตุวิกฤตที่เคยเกิดขึ้นมีอะไรบ้าง?

โลกปัจจุบันประสบภัยพิบัติหลายด้านทั้งภัยธรรมชาติ โรคระบาด ความขัดแย้ง หรือ ภัยไซเบอร์ ซึ่งเมื่อเกิดเหตุฉับพลันขึ้น    หน่วยช่วยเหลืออาจเข้าไปช่วยได้ไม่ทัน   ดังนั้นประชาชนจึงต้องพึ่งตัวเองให้ได้ก่อน ใน 72 ชั่วโมงแรก 

10 เหตุการณ์-วิกฤต ที่ทำให้โลกเรียนรู้ว่า “ต้องเตรียมพร้อม”

1. การระบาดใหญ่ของโรคติดต่อ

เชื้อโรคหลายชนิดเช่น โควิด-19  นั้นแพร่ระบาดข้ามพรมแดนอย่างรวดเร็ว  ผ่านการเดินทางระหว่างประเทศ จนต้องปิดเมือง ปิดร้านค้า และจำกัดการเดินทาง ประชาชนออกจากบ้านไปซื้ออาหารไม่ได้ เกิดการซื้อกักตุน เศรษฐกิจหดตัว บทเรียนจากอดีต คือ ทุกบ้านควรมียา อาหาร น้ำดื่มและอุปกรณ์พื้นฐาน และช่องทางรับข้อมูลจากทางการ โดยไม่ต้องออกจากบ้านในช่วงวิกฤต

1. สงครามและความขัดแย้งทางทหาร

เช่น สงครามรัสเซีย-ยูเครน  สหรัฐ-อิหร่าน  และปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา   ทำให้เกิดการสู้รบด้วยอาวุธหนัก  ทำลายโครงสร้างพื้นฐาน เช่น โรงไฟฟ้า ระบบประปา และเส้นทางขนส่ง ประชาชนหลายล้านคนต้องอพยพ หลบภัย เผชิญภาวะขาดแคลนไฟฟ้า น้ำ อาหาร และที่พัก   เมื่อโครงสร้างพื้นฐานพัง การช่วยเหลืออาจล่าช้า  ดังนั้นประชาชนจึงต้องมีน้ำ อาหาร และไฟสำรองเบื้องต้น

1. แผ่นดินไหวใหญ่และสึนามิ

แผ่นดินไหวใหญ่ในเฮติ   สึนามิในไทยและญี่ปุ่น   ภูเขาน้ำแข็งถล่มในเนปาล  ภูเขาไฟระเบิดในอินโดนีเซียและไอซ์แลนด์ ทำลายอาคาร สะพาน และระบบสาธารณูปโภคในชั่วพริบตา   มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก เมืองทั้งเมืองอาจถูกตัดขาด และความช่วยเหลือเข้าไม่ถึงใน 3-7 วันแรก

1. การโจมตีทางไซเบอร์และโครงสร้างพื้นฐาน

การโจมตีระบบคอมพิวเตอร์ที่ควบคุมไฟฟ้า ประปา หรือระบบการเงิน อาจทำให้เกิดไฟฟ้าดับวงกว้าง เมืองจึงหยุดชะงักชั่วคราว ทั้งที่ไม่มีภัยธรรมชาติเลยแม้แต่น้อย วิกฤตแบบนี้สอนว่า ควรมีเงินสดจำนวนหนึ่ง วิทยุใส่ถ่านหรือมือหมุน   และเอกสารสำคัญฉบับสำเนา ใส่ถุงกันน้ำเก็บไว้ในที่ปลอดภัย

1. อุบัติเหตุและภัยจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์

อุบัติเหตุที่โรงไฟฟ้าฟุกุชิมะ ไดอิจิ ในญี่ปุ่น และเชอร์โนบิล ในยูเครน ทำให้กัมมันตรังสีรั่วไหล ต้องประกาศเขตอพยพ ห้ามบริโภคน้ำและอาหารในพื้นที่ และให้ประชาชนอยู่แต่ในอาคาร ปิดประตูหน้าต่างและระบบระบายอากาศตามคำแนะนำทางการ เพื่อรอการอพยพหรือความช่วยเหลืออย่างเป็นระบบ

1. ลมพายุรุนแรง

พายุเฮอร์ริเคนแคทรีนาในสหรัฐอเมริกา ซูเปอร์ไต้ฝุ่นในฟิลิปปินส์ และพายุเกย์ที่ชุมพร  มาพร้อมลมแรง ฝนตกหนัก น้ำท่วมฉับพลัน ดินถล่ม บ้านเรือนโรงเรียนพัง   ต้นไม้เสาไฟฟ้าล้ม ระบบไฟฟ้าและน้ำประปาหยุดชะงักนานหลายวันถึงหลายสัปดาห์ การคมนาคมทางบกถูกตัดขาด

1. ห่วงโซ่อุปทานและการขนส่งหยุดชะงัก

การอุดตันของเส้นทางค้าหลัก เช่น คลองสุเอซ หรือการปิดล้อมเส้นทางทะเลจากสงคราม และการหยุดงานของแรงงานขนส่ง ทำให้สินค้าอุปโภคบริโภค อาหาร น้ำมัน และเวชภัณฑ์ขาดแคลน ราคาพุ่งสูง อาจต้องจำกัดปริมาณซื้อต่อคน บทเรียนคือ ประเทศที่พึ่งพาการนำเข้าจะเปราะบางเป็นพิเศษ

1. ภัยแล้งรุนแรงและวิกฤตขาดแคลนน้ำดื่ม

ภาวะฝนแล้งต่อเนื่องหลายปีทำให้น้ำในเขื่อนลดลงสู่ระดับวิกฤต หรือที่เรียกว่า “Day Zero” เช่น กรณีเคปทาวน์ในแอฟริกาใต้ รวมถึงหลายพื้นที่ในออสเตรเลีย อเมริกา และเอเชีย เมื่อสภาพภูมิอากาศเปลี่ยน รูปแบบฝนก็เปลี่ยนตาม เมืองใหญ่อาจไม่มีน้ำประปาไหลเข้าบ้าน รัฐต้องปันส่วนน้ำ ส่วนภาคเกษตรเสียหายและดันราคาอาหารให้สูงขึ้น

1. ความไม่สงบและการประท้วงในเมืองใหญ่

ความไม่พอใจเรื่องค่าครองชีพ ความเหลื่อมล้ำ และบริการสาธารณะ อาจลุกลามเป็นความไม่สงบ ทำให้ร้านค้าปิด การขนส่งหยุดชะงัก และพื้นที่บางแห่งไม่ปลอดภัย      รัฐบาลฝรั่งเศสออกคู่มือเพื่อให้ทุกบ้านพึ่งตัวเองได้ 72 ชั่วโมง โดยแนะนำน้ำดื่ม 6 ลิตร/คน อาหารไม่เน่าเสีย วิทยุใส่ถ่าน ไฟฉาย ยา และเงินสด และย้ำว่าคู่มือนี้ครอบคลุมทั้งน้ำท่วม พายุ ไฟป่า แผ่นดินไหว อุบัติเหตุอุตสาหกรรม โรคระบาด ไซเบอร์ และความไม่สงบ ไม่ได้ผูกกับเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง

1. วิกฤตการเงินและระบบธนาคาร

เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2569  ธนาคารญี่ปุ่น 128 สาขาหยุดให้บริการ  ลูกค้าไม่สามารถเบิกเงินจากตู้เอทีเอ็ม หรือธนาคารได้ โดยไม่แจ้งสาเหตุ

การเบิกเงินจากตู้เอทีเอ็มไม่ได้และการสแกนจ่ายเงินไม่ได้เป็นกรณีที่พบบ่อยขณะเกิดภัยพิบัติ โดยอาจเป็นเพราะอินเทอรเน็ตขัดข้อง หรือไฟฟ้าดับ

ดังนั้นจึงควรเก็บเงินสดสำหรับใช้จ่ายอย่างน้อย 7 วัน ไว้ในช่องล๊อกกุญแจหน้ารถ หรือในบ้าน เผื่อฉุกเฉิน

จาก 10 บทเรียนข้างต้น พิสูจน์ชัดว่าภัยพิบัติและวิกฤตในโลกยุคใหม่นั้นไม่ได้ไกลตัวอีกต่อไป การที่หลายประเทศรณรงค์ให้ประชาชนมี กระเป๋าฉุกเฉิน พร้อมอาหารแห้งและน้ำดื่มสำรองอย่างน้อย 3 วัน หรือนานกว่านั้น และตรวจสอบสับเปลี่ยนสิ่งของที่หมดอายุ เช่น อาหาร หรือ ถ่านไฟฉาย  จึงไม่ใช่การสร้างความตื่นตระหนก แต่คือการสร้าง “ภูมิคุ้มกันระดับครัวเรือน”เพื่อใช้ในยามที่ความช่วยเหลือยังเข้าไปไม่ถึง

                              อาทร จันทวิมล